Dag 15: 14 juni, Labouheyre – Dax, 83 km

Zaterdag                                                                        <terug>

Aanwijzing dat we goed zitten

Aanwijzing dat we goed zitten

De etappe naar Dax is vrij kort, slechts een kilometer of tachtig. Gisteren deden we nog 126 kilometer. Daarom staan we wat later op en vertrekken we pas om 09:30 uur. Ik maak nog een video-opname van Mick en Seppe. Omdat er nog steeds geen beheerder te bekennen is, vertrekken we zonder te betalen. Onderweg dreigt het telkens te gaan regenen. Op een of andere manier lukt het ons om tussen de buien door te rijden. Totdat we bijna in Hostens zijn. Daar schuilen we een paar minuten onder een dak-op-palen aan het begin van het dorp. Onderweg zien we Lia en Frans weer.

Dax, Notre Dame

In Dax is het even zoeken naar de camping. Er zijn er twee. Van Frans en Lia hebben we gehoord dat zij naar Les Chênes gaan. Na wat vragen en zoeken vinden we de camping aan de andere kant van Dax, direct aan de rivier de Adour. Lia en Frans zijn er inderdaad én een Belgisch gezelschap dat zij eerder in Noord-Frankrijk hebben ontmoet. Toen is de afspraak tussen hen gemaakt elkaar in Dax weer te zien. De Belgen zijn ook op weg naar Santiago, maar nemen de Somport-pas. Die ligt wat oostelijker dan de pas bij Roncesvalles. Bij de buren (een Frans gezin in een camper) vraag ik waar de dichtstbijzijnde supermarkt is. Ik ga er heen en koop pasta-ingrediënten, o.a. courgette en champignons. En wat lekkers, dat hebben we verdiend. Een klein flesje echte champagne, kersen, een meloen en een half Baskisch schapenkaasje: P’tit Brebis. Dat ken ik nog van onze vakantie in Sare, een aantal jaren geleden. De familie in de camper biedt ons van alles aan. Ik weiger beleefd, want ik ga zelf wat koken. Wel beloof ik dat we na het eten bij hen op de koffie komen. Ze kunnen het toch niet laten om ons wat toe te stoppen (ze weten waar we vandaan komen en wat we van plan zijn). Ik krijg een grote zak chips. Het zal nog dagen duren voordat de laatste chipjes op zijn. Ik geloof dat ik de lege zak in Mansilla de las Mulas heb weggegooid.

Dax, Romeinse thermen

Tijdens de koffie gaat het gesprek met de Fransen over van alles, tot en met de hoge prijs van de diesel. Het is duidelijk: ze moeten niks hebben van Sarkozy. Na de koffie fietsen we nog even naar de stad. Het is een oude Romeinse plaats. De Romeinen hebben er thermen aangelegd die gevoed werden door de nog steeds aanwezige warmwaterbronnen. Uit deze ín de stad gelegen bronnen stroomt per dag twee miljoen liter water met een temperatuur van 62 graden. Op een terras nemen we nog een cognac en daarna is het tijd om te gaan slapen. Ik moet dan nog het kussen van mijn luchtbed plakken. Al vanaf het begin heb ik problemen met het Campingaz luchtbed.

Terrasje in Dax

Het loopt tergend langzaam leeg. Dat betekent dat ik midden in de nacht de grond raak met mijn rug en lucht moet bij pompen. Nu is mijn kussen (apart compartiment) echt kapot. Er zit een gaatje in. Hoe dat kan is een raadsel, maar het is een duidelijk waarneembaar lek. Met mijn zaklampje in de mond verlicht ik de plek des onheils en probeer hem dicht te plakken. Dat lukt maar ten dele. Ik slaap deze nacht op een leeg kussen en een langzaam leeglopend luchtbed. Hier moet verandering in komen. Dit is geen doen..

Tags: , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: