Dag 1: 31 mei 2008, Beek en Donk – Londerzeel, 146km

Zaterdag, de reis begint.                                                    <terug>

Ergens tijdens de voorbereidingen prikten we de definitieve startdatum. Eerst was 1 juni in beeld, maar later werd het toch zaterdag 31 mei. Misschien wel omdat ik inmiddels had vernomen dat op 1 juni Jan de Wit en compagnon ook uit Beek en Donk zouden vertrekken. Belangrijkste reden was dat er geen reden was om nog langer te wachten als onze vakanties waren begonnen. Alles stond immers reisklaar.

We vertrekken....

Even na zevenen ga ik van huis weg. Jan en Diny hebben de avond ervoor een mooie staf bij onze brievenbus geplaatst, met o.a. het advies ‘er niet te zwaar aan te tillen’. Nou, dat valt tegen. De fiets met bagage is behoorlijk zwaar. Maar het weer is mooi en ik voel me goed. Gaan dus. Ik rijd naar de Zaagmolenweg en haal daar Arjan op. We worden uitgezwaaid door onze echtgenotes en enkele kinderen-met-aanhang die het op hebben kunnen brengen ons vertrek live mee te maken. Ietje maakt de eerste video-opnames. De 1e stop in de reis is ergens in Eersel. Daar woont Jan van Engeland, een collega van Arjan, die heeft gevraagd even ‘langs’ te komen voor een kop koffie.

Lunch bij de abdij van Postel

Ik smeer mijn krakende ketting met zijn naaimachineolie. Nog voor we Eersel verlaten hebben, is de coquilles-saint-Jacques-schelp al van de fiets van Arjan gevallen. Het draadje vissersgaren heeft het niet gehouden. De eerste reparatie al na veertig kilometer….

We leggen aan voor onze lunch bij de Abdij van Postel. Buitenland! Lekker abdijbrood met abdijkaas. Onderweg stoppen we nog in Herenthals, langs het Albertkanaal en in Aalst. Onderweg naar Mechelen stoppen we nog even op het mooie fietspad dat ons langs de Nete voert.

Net voor Mechelen, langs de Nete

In Mechelen koop ik mijn eerste fruit-voor-onderweg: drie appels en vier bananen. Er zullen nog vele van deze fruitaankopen volgen. Om half zeven of daaromtrent komen we aan in Londerzeel. Waar is de camping is dan de vraag. Het staat niet aangegeven, dus spreekt Arjan enkele mensen aan die ons mogelijk de weg kunnen wijzen. Ze overleggen wat de kortste route is. We moeten terug en waar we links gingen moeten we rechts.

Terrasje in Lier

Terrasje in Herenthals

Later merken we dat als je de weg vraagt, men denkt vanuit de auto. Hoe kom ik daar met de auto? Dat is niet altijd de slimste route voor fietsers. We rijden dus een stukje terug en kiezen de aangeraden route. Nu komen we Londerzeel van een andere kant binnen. Het lijkt wel of heel Londerzeel is opengebroken. We moeten honderden meters over een hobbelige steenslag weg. De onderlaag voor het asfalt. Eindelijk komen we aan bij de camping. De ingang is aan de andere kant; dus weer een stuk over zand en keien. Om 19:15 uur zijn we er. Vandaag 146 km gereden.Een monsteretappe. We melden ons bij de receptie.

Het blijkt een stacaravan- annex huisjescamping te zijn, met op een enkel stukje gras een geïmproviseerd plekje voor een klein tentje. We zetten de tenten op en gaan op zoek naar een restaurant op de camping. Er is een grote vijver. We lopen er een stuk links om heen en zien in de verte een restaurant. Gesloten lijkt ‘t. Dan maar rechts om. Daar is een soort cafetaria. We gaan naar binnen en we bestellen spaghetti. Net zoals een andere klant dat zit te eten. We krijgen nul op het rekest; de klant is personeel en de keuken is dicht. Het restaurant is wel open zegt de bardame. Wij weer linksom langs de vijver. Mijn pijnlijke linkerknie protesteert heftig. Als dat morgen maar goed gaat, denk ik. Bij het restaurant aangekomen blijken alle tafels bezet. Als we willen eten moeten we wachten. Er zit niks anders op. We gaan wachten. Om de goede aankomst te vieren bestellen we bier. Dat komt er nadat we de ober er nogmaals om hebben gevraagd.

We zitten buiten en ze zijn ons vergeten. Na enige tijd kunnen we aan tafel. We bestellen allebei forel met gekookte aardappels en een lekker wit wijntje. De uitbater van het restaurant blijkt een Belg die jarenlang in Oostenrijk heeft gewerkt. Nu exploiteert hij in Londerzeel een ‘Oostenrijks’ restaurant op camping Diepvennen.
Het eten smaakt ons erg lekker. Om 23:00 uur gaan we slapen. Tenminste, dat proberen we. Maar we staan direct naast het jeugdhonk op de camping. Een echte tokkie-camping, met herrie tot tegen twaalven. Stijn heeft gelijk, maar de kop is eraf. 

Morgen verder…

 

Tags: , , , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: