Epiloog

St. Jakob, hooggeplaatst op de kathedraal

Epiloog

De reis is ten einde. We hebben het einddoel gehaald. Vooraf was er scepsis bij deze en gene of ik het wel zou kunnen. ’t Is wel een heel eind, werd me voorgehouden. En heb je wel genoeg getraind? Er konden zich onderweg ook allerlei rampen voordoen. Van een gestolen fiets tot compleet verongelukken. Ook zou er thuis van alles kunnen gebeuren. Onze kip zou kunnen overlijden en ik weet niet wie al meer. Arjan zou vervroegd opa kunnen worden. Allemaal rampscenario’s. Ik ben er -naar mijn gevoel- betrekkelijk rustig onder gebleven. Ik houd wel van een fatsoenlijke voorbereiding van een reis; zeker een reis als deze. Dus ik had een ‘planning’ opgesteld. Mijn gezin weet hoe we tijdens vakanties met dit soort ‘planningen’ omgaan. Arjan heeft wat moeten wennen. Hij verdacht me in het begin van een soort prestatiedwang. De planning moest worden gehaald, zo meende hij dat ik dacht. We hebben dit punt besproken. Inderdaad, vóór Chartres vond ik dat we moesten doorrijden. Pas vanaf Chartres wordt ’t echt interessant, zo was mijn idee. Hebben jullie niet de bekende inzinkingen gehad? Momenten dat je denkt: “Waar ben ik mee bezig?” . Nee, die waren er niet. Bij geen van beiden. Arjan heeft wel ‘ns op zijn tandvlees moeten rijden (volgens eigen zeggen). De enkele keren dat ik me een beetje zorgen maakte was in het begin, toen mijn linkerknie opspeelde. Ik kende dat ‘probleem’, maar een test vorig jaar in de Toscaanse heuvels was goed verlopen. Toen het zich aandiende heb ik even wat rustiger gereden. Dat leek te helpen, want de klachten gingen over. Toen later mijn rechterknie begon te zeuren maakte ik me nauwelijks meer ongerust. Wat serieuzer werd het toen ik keelpijn kreeg en zo nu en dan pijn op mijn longen. Dat had verkeerd kunnen lopen. Normaal neem ik geen pillen, of het moet écht nodig zijn, maar nu ben ik twee keer langs een farmacia gegaan voor keeltabletten. Ik heb er in totaal wel 25 opgezogen. Ook heb ik toen enkele (delen van) middagen rust genomen. Arjan adviseerde mij ook nog andere tabletten die zouden (kunnen) helpen, maar daar ben ik niet aan begonnen. Iets te eigenwijs misschien. De orujo van de barkeeper in Mansilla de las Mulas heb ik wel in dank aanvaard. Het is me wel duidelijk(er) geworden dat het krijgen van gezondheidsproblemen het grootste risico is. Ik had wel verhalen gehoord van mensen die niet (goed) meer kunnen eten. Met name het ontbijt kan een probleem zijn. Ik heb dat één keer in lichte mate meegemaakt. Het brood voelde dermate droog aan dat ik het bijna niet kon doorslikken.

Vissersvrouw op Cabo Fisterra

Vissersvrouw op Cabo Fisterra

Verder hebben we op één keer na (in Tournai) heerlijk gegeten. We hebben ofwel zelf gekookt, ofwel we zijn heerlijk uit eten gegaan. Het was ook belangrijk dat we het weer geweldig mee hadden. Van noemenswaardige wind-op-kop is geen sprake geweest. Ook weinig regen. Dat we nat werden tijdens de onweersbui voor Cambrai was onze eigen schuld. Ook de Pyreneeënrit, waar ’t nat en koud werd, was een gecalculeerd risico. We hebben overwogen een dag te wachten, maar we gingen toch op dinsdag. Een dag later was het weer uitstekend. Dan het fietsen op zich. Belangrijk was dat we geen noemenswaardige materiaalpech hebben gehad. Geen lekke banden en ook geen kapotte spaken of een slag in het achterwiel. We hebben twee stellen gesproken die elk een nieuw wiel hebben moeten kopen. Toen we wisten dat de fietstashoezen slechts spatwaterdicht waren konden we onze maatregelen nemen. Het meest ergerlijke materiaalprobleem was mijn twee lekke luchtbedden. Van het merk Campingaz. Koop nooit een Campingaz luchtbed, is mijn advies. Mijn mailverkeer met de afdeling service van deze onderneming heeft geen afdoende resultaat opgeleverd. Ook mijn contacten met de firma Canon, op basis van het advies van de Franse verkoper van Canoncamera’s, zijn in een desillusie geëindigd.

Castrojeriz

Wat me opviel is dat Arjan en ik zo verschillend fietsten. We vertrokken elke dag wel samen, maar we hebben in beperkte mate samen gefietst. Ons fietstempo verschilde nogal. Na verloop van tijd wilde ik sneller gaan rijden. Dan ging ik een stuk vóór Arjan uit rijden. Vaak vér vooruit. Maar als we meer dan ongeveer 7% stegen, dan reed Arjan sneller. Ik liet hem dan gaan, want ik wilde/kon mijn tempo en versnelling (1:1) niet aanpassen. Omdat de 7%-hellingen in de minderheid zijn, lag ik dus meestal op kop. Na een tijdje wachtte ik dan op Arjan, of ik reed een stuk op minimale snelheid, zodat hij me inhaalde. Tijdens het dalen zou ik moeten remmen om Arjan niet te verliezen. Door deze verschillen in tempo verloren we elkaar regelmatig uit het oog. Op zich geen ramp, tenzij je niet dezelfde route volgt. Ik maak(te) er geen probleem van. Ik wist dat dit zou (kunnen) gebeuren voordat we vertrokken. Die kennis had ik opgedaan tijdens de paar trainingsritten die we samen maakten. Maar er was meer. Omdat ik de discipline niet had om nauwkeurig de routebeschrijving te lezen, reed ik wel ‘ns verkeerd. Ik kan me nog herinneren dat ik ergens in Frankrijk aan een lange, welverdiende afdaling bezig was en ik een afslag naar rechts, halverwege die afdaling voorbij reed. Gelukkig had ik díe keer op tijd in de gaten dat de routebeschrijving me naar rechts stuurde. Maar dat was niet altijd het geval. Als ik verkeerd reed waren er verschillende opties. (1) Arjan is in de buurt en roept me tot de orde. (2) Arjan is in de buurt, maar te ver achter om me tot de orde te kunnen roepen en ziet dat ik fout rijd. Óf (3), Arjan is niet in de buurt en we raken elkaar kwijt.

De Camino is soms een paadje

Dit punt is meermalen besproken. Ik kan me nog herinneren dat ik beloofd heb wat minder vaak ver voorop te rijden. Ik denk dat die belofte bij mij gaandeweg wat in de vergetelheid is geraakt. Ergens halverwege Frankrijk hebben we dit probleem wat diepgaander besproken. Mijn stelling was dat er geen sluitende oplossing voor was. Ik wilde niet continue zijn tempo rijden. Hij wilde of kon mijn tempo niet volgen. Op hellingen boven 7% waren de rollen omgekeerd. De telefoonprocedure was het ultieme redmiddel, tenzij een van ons geen bereik had of we de telefoon niet hoorden. Ook onze oplossing om punten af te spreken waar we op elkaar zouden wachten was niet geheel sluitend. Wáár in bijv. Ponferrada wacht de een op de ander. Bij de brug. Blijken er twee bruggen parallel te lopen. Ik sta op de ene te wachten en Arjan loopt over de andere. Ik zie hem wel, maar hij ziet mij niet. De afstand om elkaar te kunnen horen was net te groot. In Rabanal del Camino ging het om een andere reden mis en zitten we honderd meter van elkaar op elkaar te wachten. Maar deze onvolkomenheden hebben onze relatie gedurende de tocht niet wezenlijk beïnvloed. We konden (en kunnen nog steeds) goed met elkaar overweg.

Aankomst in Santiago

Wat heeft de Camino mij opgeleverd? Allereerst een niet te vergeten ervaring. Ik heb vriendelijke mensen ontmoet, veel gezien en beleefd en ik hebben een prestatie geleverd om trots op te zijn. Ik heb echter geen diepgaande overpeinzingen gehad en ik ben ook niet tot compleet andere inzichten gekomen. Op momenten dat mijn gedachten afdwaalden filosofeerde ik over een manier om de 1e wet van Newton te testen of dacht ik aan de gevolgen van de chaostheorie, die ik telkens als we kampeerden in de praktijk tegenkwam. Of ik dacht gewoon nergens aan en keek rond naar de mooie natuur of de prachtige gebouwen.

El Peregrino de Compostela

El Peregrino de Compostela

Samengevat, mijn Camino is een unieke ervaring. Mijn dank gaat uit naar Ietje, onze kinderen en hun vriendinnen die me deze tocht gegund hebben. Naar Arjan en naar allen die ik onderweg heb ontmoet. Zou ik nog ’n keer zulke tocht maken? Ik weet ’t niet. Niet volgend jaar, maar dat het er nooit (meer) van zal komen is niet zeker. De tassen en de tent liggen in de bijkeuken.

Mat Knaapen 11 augustus 2008.

Tags: , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: