Zaterdag, de reis begint.
Ergens tijdens de voorbereidingen prikten we de definitieve startdatum. Eerst was 1 juni in beeld, maar later werd het toch zaterdag 31 mei. Misschien wel omdat ik inmiddels had vernomen dat op 1 juni Jan de Wit en compagnon ook uit Beek en Donk zouden vertrekken. Belangrijkste reden was dat er geen reden was om nog langer te wachten als onze vakanties waren begonnen. Alles stond immers reisklaar.
Even na zevenen ga ik van huis weg. Jan en Diny hebben de avond ervoor een mooie staf bij onze brievenbus geplaatst, met o.a. het advies ‘er niet te zwaar aan te tillen’. Nou, dat valt tegen. De fiets met bagage is behoorlijk zwaar. Maar het weer is mooi en ik voel me goed. Gaan dus. Ik rijd naar de Zaagmolenweg en haal daar Arjan op. We worden uitgezwaaid door onze echtgenotes en enkele kinderen-met-aanhang die het op hebben kunnen brengen ons vertrek live mee te maken. Ietje maakt de eerste video-opnames. De 1e stop in de reis is ergens in Eersel. Daar woont Jan van Engeland, een collega van Arjan, die heeft gevraagd even ‘langs’ te komen voor een kop koffie. Ik smeer mijn krakende ketting met zijn naaimachineolie. Nog voor we Eersel verlaten hebben, is de coquilles-saint-Jacques-schelp al van de fiets van Arjan gevallen. Het draadje vissersgaren heeft het niet gehouden. De eerste reparatie al na veertig kilometer….
We leggen aan voor onze lunch bij de Abdij van Postel. Buitenland!
Lekker abdijbrood met abdijkaas.
Onderweg stoppen we nog in Herenthals, langs het Albertkanaal en in Aalst. In Mechelen koop ik mijn eerste fruit-voor-onderweg: drie appels en vier bananen. Er zullen nog vele van deze fruitaankopen volgen. Om half zeven of daaromtrent komen we aan in Londerzeel. Waar is de camping is dan de vraag. Het staat niet aangegeven, dus spreekt Arjan enkele mensen aan die ons mogelijk de weg kunnen wijzen. Ze overleggen wat de kortste route is. We moeten terug en waar we links gingen moeten we rechts. Later merken we dat als je de weg vraagt, men denkt vanuit de auto. Hoe kom ik daar met de auto? Dat is niet altijd de slimste route voor fietsers. We rijden dus een stukje terug en kiezen de aangeraden route. Nu komen we Londerzeel van een andere kant binnen. Het lijkt wel of heel Londerzeel is opengebroken. We moeten honderden meters over een hobbelige steenslag weg. De onderlaag voor het asfalt. Eindelijk komen we aan bij de camping. De ingang is aan de andere kant; dus weer een stuk over zand en keien. Om 19:15 uur zijn we er. Vandaag 146 km gereden.Een monsteretappe. We melden ons bij de receptie

Het eten smaakt ons erg lekker. Om 23:00 uur gaan we slapen. Tenminste, dat proberen we. Maar we staan direct naast het jeugdhonk op de camping. Een echte tokkie-camping, met herrie tot tegen twaalven. Stijn heeft gelijk, maar de kop is eraf.
Morgen verder…
Categorie: ca, Camino, Camino de Santiago, Camino Frances, Londerzeel, Mechelen, Santiago


